Afgelopen week was ik met mijn moeder op Bevrijdingsdag(!) bij Ikea. Dit soort uitjes probeer ik altijd door de week te plannen en ik vermijd vakanties en andere vrije dagen. We waren de grootste drukte voor, maar we zijn wel op een feestdag gegaan. Het afgelopen jaar stond in het teken van dingen opnieuw beleven. Door ervaringen over de tijd, heb ik een beeld gecreëerd van de plekken waar ik graag kom en welke ik liever vermijd. Dit is heel handig en bespaart me veel tijd en energie, maar soms is deze opgedane zelfkennis niet meer representatief. Ik heb mijzelf uitgedaagd omgevingen op te zoeken die net buiten mijn comfortzone liggen. Dat betekent dat je mij nog steeds niet op volle festivalterreinen zult vinden, maar ik wel naar een stoffenbeurs ging. Op deze manier ontdek, vind en verleg ik mijn grenzen.

Waarom is het nodig?
Het is niet nodig om dingen opnieuw te proberen, als je daar niks uit kunt halen. Ik merkte dat ik bepaalde omgevingen vermeed, waar ik wel graag heen zou willen kunnen. Soms bleef ik weg door ervaringen van lang geleden, soms door niet geteste aannames. Ik wilde graag mijn zelfredzaamheid vergroten door bijvoorbeeld wegwijs te worden in grote bouwmarkten, maar ook wilde ik leren hoe ik op mijn manier mee kan doen aan sociale samenkomsten. Ik wist al een tijdje dat ik liever buiten op het terras, dan binnen in een restaurant zit. Toch wilde ik uitvinden onder welke omstandigheden een plek binnen voor mij beter te doen is. De enige manier om daar achter te komen, is het verschillende keren mee te maken. Dat is niet altijd leuk, maar levert wel veel informatie en uiteindelijk vrijheid op.

Hoe pak je het aan?
Laat ik beginnen met het belangrijkste: je moet je goed genoeg voelen om nieuwe ervaringen positief te kunnen beleven. Je mag het spannend vinden en je daar minder fijn door voelen, maar in periodes waarin je extra moe, gestrest of prikkelbaar bent, kun je deze experimenten beter laten. Vraag je daarnaast af of je een ervaring liever alleen of samen wil opdoen. In het geval van de stoffenbeurs, was ik enorm geholpen door te gaan met iemand die zich gemakkelijker in zulke omgevingen beweegt. Wegwijs worden in de bouwmarkt, deed ik liever alleen. Dat betekende namelijk dat ik met mijn koptelefoon op alle tijd kon nemen om uit te zoeken wat ik nodig had. Het maakt niet uit wat de uitkomst is, als je het maar een eerlijke kans hebt gegeven. De stoffenbeurs bleek niks voor mij, maar ik ken de bouwmarkt inmiddels als mijn broekzak.

🏆Overwinning van deze week🏆
Natuurlijk was het tripje naar Ikea op een feestdag een overwinning, maar één ding specifiek. Bijna aangekomen in het magazijn, kwam ik erachter dat we al langs twee producten op mijn lijstje waren gelopen. Om het nog wat vervelender te maken, waren deze producten op de vorige verdieping. Ikea heeft een ontwerp, waardoor iedereen in dezelfde richting door de winkel wordt gestuurd. Wil je terug naar de vorige verdieping, dan moet je dus tegen de looprichting in. Meestal kies ik er in dit soort situaties voor om mijn verlies te nemen. In dit geval waren het producten die ik echt het liefst van Ikea wilde hebben, dus moest ik met tegenzin terug. Bijkomend voordeel was dat we daardoor opnieuw langs het restaurant kwamen en we ook direct even iets konden eten en drinken. Uiteindelijk viel het mee en was het relatief snel opgelost. Een ervaring rijker en mijn grenzen weer een beetje verlegd.
Ik ben ervaringsdeskundige autisme en ADHD en combineer mijn eigen ervaringen met kennis uit de wetenschap. Door mijn kennis en ervaring te delen hoop ik anderen te helpen bij het zoeken naar wat voor hen werkt.
Wil je meer weten over de dagelijkse realiteit van mijn leven met autisme en ADHD? Ik schrijf iedere week een korte mail waarin ik mijn uitdagingen, overwinningen en oplossingen deel. Meelezen? Schrijf je hier in!

