Misschien had ik het niet gedaan als ik toen al had geweten dat ik autistisch ben: gesprekken aanknopen met vreemden in de trein. Ik woonde 4 jaar met veel plezier in het midden van het land, maar met mijn wortels in het noorden, heb ik veel in de trein gezeten. Soms afgesloten en met oordoppen in de stiltecoupé en soms met een open blik op zoek naar leuk contact met vreemden. De trein heeft wat dit betreft iets magisch, omdat er in een intercity genoeg tijd is om een zinnig gesprek te voeren, maar je ook weet dat er een eindtijd op staat doordat een van jullie een bestemming bereikt. Maar ook verbinding met naasten kan onverwacht komen en verlichting brengen met lieve woorden, een knuffel of een glimlach ter herkenning.
Contact met vreemden
Er zijn omgevingen waar ik het contact met vreemden tot een minimum bewaar. Dit doe ik vooral als er niet genoeg tijd is om voorbij de koetjes en kalfjes te komen of als ik minder lekker in mijn vel zit. Toch krijg ik ook veel energie van de kleine momenten die je met vreemden uit kunt wisselen. Vriendelijk geholpen worden in een winkel, iemand die iets voor je opraapt als je de handen vol hebt of samen ergens in stilte van genieten. Alleen op reis was ik meestal niet op zoek naar contact, maar ontstond het toch regelmatig. Hierbij vind ik het fijn als de verbinding tot het moment blijft dat je samen deelt. Samen een ijsje halen tijdens een gesprek en daarna je eigen weg weer gaan. Omdat je elkaar toch niet meer gaat treffen, hebben de gesprekken vaak meer diepgang dan met vage kennissen.
Contact met jezelf en anderen
Een uitnodiging, een kaartje of een compliment, zijn allemaal momenten waarbij ik me extra verbonden voel met mijn naasten. Het zijn vooral de onverwachte gebaren, die me het meest raken. Iemand die gewoon even wilde laten weten dat er aan mij wordt gedacht. Ik ben me ervan bewust dat niet iedereen dit soort gebaren krijgt of herkent. In dat geval zijn de momenten waarop je je verbonden voelt met dieren, de wereld of jezelf extra belangrijk. Een lammetje in de wei, positief nieuws of een lange douche kunnen je laten voelen dat je onderdeel bent van een groter geheel. Als je in God(en) gelooft, kan tijd besteden aan dit geloof, ook voor verbondenheid zorgen. Zoek plezier in de (kleine) dingen die je voor jezelf of een ander doet en de verbinding volgt vanzelf.
🏆Overwinning van deze week🏆
Helemaal in het thema van deze Prikkelpost: ik kreeg op woensdag een last-minute uitnodiging om een avondwandeling te maken. Ik had al een hele lange dag gehad en mijn lijf was moe, maar mijn hoofd wilde wel graag. Ik ben gegaan om na dagen bezig zijn met hetzelfde, echt even iets anders te doen. Ondanks dat mijn lijf rust wilde, was dit de beste keuze die ik had kunnen maken. Het was fijn om te kunnen klagen, lachen en nieuwe input te krijgen. Ik had niet bedacht dat ik daar zo veel behoefte aan had.
Ik ben ervaringsdeskundige autisme en ADHD en combineer mijn eigen ervaringen met kennis uit de wetenschap. Door mijn kennis en ervaring te delen hoop ik anderen te helpen bij het zoeken naar wat voor hen werkt.
Wil je meer weten over de dagelijkse realiteit van mijn leven met autisme en ADHD? Ik schrijf iedere week een korte mail waarin ik mijn uitdagingen, overwinningen en oplossingen deel. Meelezen? Schrijf je hier in!
