Toen ik net gediagnosticeerd was, werd er gezegd: “Hoe kan het nou dat je ineens autistisch bent? Als kind was er niks mis met jou en nu plotseling wel”. Het was pijnlijk om te horen dat mijn eigenheid werd omschreven als een gebrek, maar door deze uitspraak ging ik wel inzien hoe jong ik al goed was geweest in maskeren. Tijdens het maskeren vervang je jouw natuurlijke neurodivergente gedrag, met gedrag dat meer binnen de norm valt. Het is een sociale overlevingstactiek, waarbij je constant bezig bent met monitoren of je niet te veel opvalt.
Sociale wenselijkheid
We hebben met elkaar een set regels afgesproken over hoe we ons moeten gedragen. Sociaal wenselijk willen zijn is op zichzelf geen probleem. We gedragen ons allemaal anders in gezelschap, dan wanneer we alleen thuis op de bank zitten. Sociale wenselijkheid krijgt een ander karakter, wanneer je het inzet om jouw neurodivergente kenmerken te verbergen. Vaak ontstaat een masker onbewust, doordat je wordt afgewezen als je jouw natuurlijke gedrag laat zien en dat niet gebeurt als jij je aanpast. Sommige mensen zijn zo gewend zich aan te passen, dat dit de enige versie is die ze van zichzelf kennen. Voor mij werd pas duidelijk hoe veel ik maskeerde, toen ik het door vermoeidheid niet meer kon.
Burn-out
Om terug te komen op de vraag waar deze Prikkelpost mee begon: mijn neurodivergentie viel niet op toen ik een kind was, omdat ik het toen kon verbergen. Dit had alleen zo veel energie gekost, dat ik was opgebrand, waardoor mijn neurodivergente eigenschappen zichtbaar werden voor de buitenwereld. Toch zag nog steeds niet iedereen mijn maskervrije versie. Voordat ik naar therapie ging, laadde ik mijzelf op en was daar de ideale cliënt. Zonder dat ik het doorhad, zorgde ik er mede voor dat het nog 7 jaar duurde voor ik werd gediagnosticeerd. Mijn masker was dus zo overtuigend, dat zelfs de professionals hem niet als zodanig herkende.
In mijn handboek over het herstellen en voorkomen van een autistische burn-out, heb ik een heel stuk opgenomen over hoe je kunt leren enkel te maskeren als het nodig is. Meer over mijn handboek vind via deze link.
🏆Overwinning van deze week🏆
Ik heb weinig competitiedrang met anderen, maar ben bij alles mijn eigen grootste concurrent. Ik wil dat ik in één rechte lijn beter in dingen word en vind het lastig als dit niet zo is. Ik ben dit jaar een aantal keer hetzelfde rondje gaan fietsen op mijn mountainbike, om mijn vooruitgang goed meetbaar te maken. Ik was trots om te zien dat het rondje van deze week sneller ging dan vorige week en ook mijn hartslag een stuk lager was. Vervolgens maakte ik de fout te gaan kijken naar de eerste keer dat ik dit rondje fietste, die vele malen sneller bleek te zijn dan ik ‘m nu fiets. Ik was toen niet fitter dan ik nu ben en er zijn duizend redenen te bedenken voor het verschil, maar ik besloot mijn trots terug te pakken. Ik ben gaan fietsen, heb genoten van het zonnetje en ik was sneller dan vorige week: lekker gewerkt!
Ik ben ervaringsdeskundige autisme en ADHD en combineer mijn eigen ervaringen met kennis uit de wetenschap. Door mijn kennis en ervaring te delen hoop ik anderen te helpen bij het zoeken naar wat voor hen werkt.
Wil je meer weten over de dagelijkse realiteit van mijn leven met autisme en ADHD? Ik schrijf iedere week een korte mail waarin ik mijn uitdagingen, overwinningen en oplossingen deel. Meelezen? Schrijf je hier in!
