In de wachtstand...
Er zijn weinig dingen waar ik zo onrustig van word, als moeten wachten op het werk van een ander om door te kunnen met mijn werk. Het stomme is dat de taak waar ik mee bezig wilde, enkel zo belangrijk wordt omdat ik er niet mee bezig kan. Soms blokkeer ik van deze afhankelijkheid. Ik overzie dan niet meer welke taken los staan van die ander en wat ik dus nog wel zou kunnen doen.
Wat doe je eraan?
Ik vraag hulp als ik merk dat ik in een gedachtecirkel blijf steken. Zodra ik mijn errors met iemand bespreek, overzie ik zowel het probleem als de oplossing al beter. Het is dus lang niet altijd nodig dat iemand een actieve rol moet spelen in het doorbreken van mijn gedachtecirkel. Als ik te lang wacht met hulp vragen en ermee blijf puzzelen in mijn hoofd, dan is mijn energie op voor ik aan een nieuwe taak zou kunnen beginnen.
🏆Overwinning van deze week🏆
Ik heb lang geloofd dat ik niet kon koken en zeker niet ‘op gevoel’. Sinds kort heb ik een pastamachine om verse pasta mee te maken. Woensdag was ik het pastadeeg aan het kneden en vond ik het veel te nat. Ondanks dat het pas de tweede keer was dat ik pastadeeg maakte, vertrouwde ik op deze inschatting. Ik bleef kleine beetjes pastabloem toevoegen, tot het volgens mij de juiste textuur had. En wat bleek? De pasta was perfect! Mijn pastagevoel had dus helemaal gelijk 🎉

Ik ben ervaringsdeskundige autisme en ADHD en combineer mijn eigen ervaringen met kennis uit de wetenschap. Door mijn kennis en ervaring te delen hoop ik anderen te helpen bij het zoeken naar wat voor hen werkt.
Wil je meer weten over de dagelijkse realiteit van mijn leven met autisme en ADHD? Ik schrijf iedere week een korte mail waarin ik mijn uitdagingen, overwinningen en oplossingen deel. Meelezen? Schrijf je hier in!

