Ik kreeg lang de kriebels van woorden als rust en ontspanning. Het stond voor mij synoniem voor verplicht stil moeten zitten en dan moest ik er ook nog energie van krijgen. De druk die er op kwam te liggen was zo groot, dat ik er gestrest van raakte. Uitvinden wat voor jou ontspannend werkt, kan een hele uitdaging zijn. Ik heb er een heel hoofdstuk aan gewijd in mijn handboek over de autistische burn-out, omdat rust er zo verschillend uit kan zien.
Wat voor gebeurtenissen zorgen voor een onrustige periode, is ook per persoon anders. Grote gebeurtenissen zijn bijvoorbeeld het beginnen met een nieuwe baan of verhuizen, maar ook op vakantie gaan of het wisselen van de seizoenen, kan voor een onrustige periode zorgen. De dingen die mij normaliter laten ontspannen, voelen in dit soort periodes als een extra taak die ik er echt niet bij kan hebben. Vandaag bespreek ik 2 dingen die ik nodig heb om dit soort periodes door te komen: Duidelijkheid van anderen en tijd alleen.
Duidelijkheid van anderen
Als je in mijn onrustige periode iets van mij verwacht, dan moet je dit expliciet vertellen. Het is geen luiheid of onwil, maar door de onrust in mijn hoofd, vertroebelen de belangen van anderen gemakkelijk. Voor veel autistische mensen is een expliciete vraag sowieso prettiger, dan de verwachting dat we zelf initiatief gaan nemen. We willen graag helpen, maar we zien het werk niet altijd liggen.
Daarnaast vind ik het heel fijn als anderen onbelangrijke keuzes voor mij maken:
- Wat zullen we eten?
- Welke film gaan we kijken?
- Gaan we met de auto of met de fiets?
Ik laat het weten als de keuze mij uitmaakt, maar juist dit soort onbelangrijke vragen kunnen mijn hoofd doen overlopen. Het is fijn als anderen je hierbij een handje kunnen helpen. Als mijn vader bijvoorbeeld ziet dat ik vastloop, vraagt hij me of hij de keuze voor mij zal maken. Dit vind ik heel prettig, want zo hou ik controle en kan ik het afgeven tegelijkertijd.
Tijd alleen
Ik laad op van alleen zijn. Ik haal heel veel voldoening en plezier uit met anderen zijn, maar het kost me vaak ook veel energie. In onrustige periodes heb ik het meer dan anders nodig, dat er momenten zijn waarop er even niemand beroep op mij doet. Als het rustig is in mijn hoofd, dan zoek ik graag externe prikkels om te voorkomen dat mijn hoofd zelf die prikkels gaat maken. Is het druk in mijn hoofd, dan moet ik het de ruimte geven om te razen. Dit kan in stilte, maar ik heb ook regelmatig spraakmemo’s opgenomen of geschreven om het uit mijn hoofd te krijgen.
Laat mij met mijzelf zijn en dan kan ik daarna weer met je in gesprek over wat er in mijn hoofd speelt. Soms is het zo veel, dat ik het eerst moet ordenen voor ik erover kan praten. Zodra ik opmerk dat ik in rondjes begin te redeneren, vraag ik iemand anders met me mee te denken. Alleen al het uitspreken kan helpen met het doorbreken van de cirkel en zorgen voor rust.
🏆Overwinning van deze week🏆
De afgelopen week liep niet alles zoals gepland. Een trui met een te smalle nekopening, een dode plant en een uitgedroogd pizzadeeg. Allemaal dingen waar ik tijd en liefde in had gestopt, die niet lukten zoals ik dat voor ogen had. Meestal kan ik dit soort ‘kleine’ tegenslagen goed opvangen, maar nu kwamen ze op dezelfde dag vlak na elkaar.
Hoog in mijn emotie ben ik bezig gegaan met het enige oplosbare probleem: het opnieuw breien van de nekopening. Het breien zelf gaf me minder rust dan anders, maar het hielp me wel te reguleren. Uiteindelijk pastte de nekopening en zijn zelfs de pizza’s gelukt, ondanks het uitgedroogde deeg. Ik moest even schakelen, maar pakte snel de draad weer op.
Ik ben ervaringsdeskundige autisme en ADHD en combineer mijn eigen ervaringen met kennis uit de wetenschap. Door mijn kennis en ervaring te delen hoop ik anderen te helpen bij het zoeken naar wat voor hen werkt.
Wil je meer weten over de dagelijkse realiteit van mijn leven met autisme en ADHD? Ik schrijf iedere week een korte mail waarin ik mijn uitdagingen, overwinningen en oplossingen deel. Meelezen? Schrijf je hier in!
